Anti-DNA antikorları, s antinükleer antikorların bir alt grubudur. Bu testler, laboratuvarda özel yöntemlerle yapılır; bunlara ELISA ve Farr testi denir. Bu testlerin amacı, vücudun kendi DNA’sına karşı geliştirdiği bağışıklık tepkisini belirlemek ve ne kadar güçlü olduğunu ölçmektir. Bu kromozomal DNA doğal olarak adlandırılır, çünkü bildiğimiz çift sarmallı, tam ve bozulmamış DNA’dır. Lupus hastalığının asıl göstergesi de işte bu doğal DNA’ya karşı oluşan antikorlardır.

Buna karşılık, bozulmuş ya da tek sarmallı DNA’ya karşı oluşan antikorlar lupus tanısında işe yaramaz, çünkü bu tür antikorlar başka durumlarda da görülebilir ve her zaman hastalık belirtisi değildir. Anti-ds DNA antikorları lupus için çok karakteristiktir, ancak tüm hastalarda mevcut değildir. Bu anti-ds DNA antikorları, hastalığın başlangıcından itibaren mevcut olan lupusun tanısında kıymetlidir. Bununla birlikte, özellikle hastalık aktifken hastaların yalnızca ila 70'inde tespit edilirler. Başka bir ifadeyle, anti-dsDNA antikorları olmadan da gerçek lupus hastalığı görülebilir. Bu durumda genellikle çekirdeğin başka yapılarına karşı gelişmiş antinükleer antikorlar bulunur (örneğin anti-Ro/SS-A ve/veya anti-La/SS-B). Ayrıca anti-dsDNA antikorları hastalığın ilerleyen dönemlerinde ortaya çıkabilir.

Anti-ds DNA antikorları doğrudan böbrek hasarı gibi lupus hasarına neden olabilir. Bunların oranı hastalığın aktivitesine göre değişir. Bu anti-ds DNA antikorları sadece belirti göstermekle kalmaz, hastalığa da neden olabilir. Özellikle böbreklere yerleşip böbrek iltihabına (nefrit) yol açabilirler.

Hastalığınız ne kadar aktifse, kanda anti-ds DNA antikorları o kadar yüksek seviyelerde bulunacaktır. Dolayısıyla, anti-ds DNA testiniz pozitif geldiyse ve lupusunuz varsa, doktorunuz bu testi hastalığınızın seyrini izlemek için kullanacaktır.